விண்ணிலிருந்து பூமியை பார்ப்பது உளவியல் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்!

2002 ஆம் ஆண்டில் எலன் மஸ்க் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஸ்பேஸ்எக்ஸ் நிறுவனம் விண்ணில் ஏவிய இந்த ராக்கெட் மனிதர்களை விண்வெளி சுற்றுப்பாதைக்கு அனுப்பும் முதல்முயற்சி ஆகும். ஜூலை 2011 இல் நாசா தனது விண்வெளி விண்கலத் திட்டத்தை நிறுத்திய பின்னர் அமெரிக்க மண்ணிலிருந்து செலுத்தப்பட்ட முதல் சுற்றுப்பாதை விண்வெளிப் பயணம் இதுவாகும்.

விண்ணில் செலுத்தப்பட்ட சிறிது நேரத்திலேயே, பெஹன்கென் மற்றும் ஹர்லி ஆகியோர் தங்கள் இருக்கைகளில் இருந்து மிதந்து, தங்கள் நேர்த்தியான புதிய விண்வெளி உடைகளை நழுவவிட்டு, தங்கள் க்ரூ டிராகன் விண்கலத்தின் வித்தியாசமான பெரிய ஜன்னல்களைப் பார்த்தார்கள்."நாங்கள் நியூஃபவுண்ட்லேண்ட் கடற்கரையை கடந்து இப்போது அட்லாண்டிக் கடலை நோக்கி பயணிக்கிறோம்" என ஹர்லி புதிய விண்வெளி கப்பலின் சுற்றுப்பயணத்தின் போது தெரிவித்தார்.

இத்தகைய பார்வையானது விண்வெளி யுகத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான ஆண்களும் பெண்களும் ஆச்சரியப்பட்ட ஒன்றுதான் என்றாலும், அது குறைந் ஆழமுடையதாகவும் மாற்றத்தக்கதாகவும் இல்லை.

உண்மையில் விண்வெளிக்கு பயணித்து பூமியின் நுணுக்கத்தை அங்கிருந்து பூமியை பார்க்கும் பலரும், பார்வையில் மிகப்பெரிய மற்றும் ஏறக்குறைய ஆழ்நிலை மாற்றத்தை விவரிக்கிறார்கள். இதை விண்வெளி ஆய்வு ஆசிரியர் ஃபிராங்க் வைட் என்பவர் 1987 இல் "கண்ணோட்ட விளைவு" என்று விளக்கினார்.பெஹன்கென் மற்றும் ஹர்லி இருவரும் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தில் விண்கலத்தை இணைத்த பின்னர் நடைபெற்ற ஒரு நேர்காணலின் போது, ​​ ​​பெஹன்கென் தங்களது உணர்வைப் பற்றி குறிப்பிட்டார்.

"விண்வெளி வீரர்கள் தங்கள் முதல் விண்வெளிப் பயணத்தில் அங்கிருந்து பூமியை திரும்பிப் பார்க்கும்போது பொதுவாக கண்ணோட்டம் விளைவை உணரமுடியும். இது ஒரு பகிரப்பட்ட வளிமண்டலத்தைக் கொண்ட ஒரு கிரகம் என்பதை நீங்கள் காணமுடியும். இந்த பிரபஞ்சத்தில் இது நமது பகிரப்பட்ட இடம். எனவே அந்த கோணத்தில் நாம் சிந்திக்கும்போது , தொற்றுநோய் போன்ற விஷயங்களை நாம் பார்க்கும்போது அல்லது நம் நாடு முழுவதும் அல்லது உலகெங்கிலும் உள்ள சவால்களைப் பார்க்கும்போது, ​​நாம் அனைவரும் அவற்றை ஒன்றாக எதிர்கொள்கிறோம் என்பதை உணர்கிறோம்." என்று நாசாவின் ஊடக நிகழ்வின் போது பெஹன்கென் தெரிவித்தார்.

கண்ணோட்ட விளைவு என்பது என்ன?

கண்ணோட்டத்தின் விளைவை அனுபவிக்க விண்வெளிக்கு பயணிக்க தேவையில்லை என்று விண்வெளிக்கு இதுவரை பயணிக்காத ஃபிராங்க் வைட் கூறுகிறார்.தனது புத்தகத்தின் அறிமுகத்தில், கண்டம் விட்டு கண்ட செல்லும் விமான பயணத்தின் போது வாஷிங்டன் டி.சி.யைப் பார்க்கும்போது தான் அதை முதலில் உணர்ந்தேன் என்று குறிப்பிடுகிறார்; ஒரு சிறிய கற்பனையுடன், பூமியிலுள்ள ஒவ்வொன்றும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய மற்றும் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ள தன்மையை அவர் புரிந்து கொண்டார்.அது அவரை ஆழமாக நகர்த்தியது."ஆழ்மன செயல்முறைகள் மற்றும் உயிர் பார்வைகளை இருப்பிடத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாது. ஒரு கருத்தியல் கட்டமைப்பாக நமது 'உலகப் பார்வை' என்பது பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒரு இடத்திலிருந்து உலகைப் பற்றிய நமது பார்வையைப் பொறுத்தது." என்கிறார் வைட்.

ஆனால் மாதங்கள் அல்லது வருடக்கணக்கில் கூட விண்வெளியில் வாழக்கூடிய விண்வெளி வீரர்களுக்கு, இருப்பிடம் என்பது பூமியிலிருந்து சுமார் 250 மைல் (400 கிலோமீட்டர்) உயரத்தில் மணிக்கு 17,500 மைல் (மணிக்கு 28,000 கிமீ) வேகத்தில் இருக்கும். இதன் பொருள் என்னவென்றால், அந்த நிலைப்பாட்டிற்கான அவர்களின் வெளிப்பாடு, தரையில் அவர்களின் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியுடன் ஒப்பிடும்போது ​​அடிப்படையில் நிலையானது.

"அது முடிவில்லாமல் நிறைவேறுகிறது. நீங்கள் சுற்றும் அதே விஷயத்தை நீங்கள் ஒருபோதும் பார்க்க மாட்டீர்கள். ஒவ்வொரு முறையும் வித்தியாசமான தரைவழி பாதை உள்ளது. பகல் நேரம் வேறு; மேகங்கள் வேறு. மேக வடிவங்கள் வெவ்வேறு வண்ணங்களைக் காட்டுகின்றன. பெருங்கடல்கள் வேறு; பாலைவனங்களின் மேல் தூசி வேறுபட்டது. இது மீண்டும் மீண்டும் ஒன்றாக அமைந்து வராது, "என்கிறார் நாசாவின் முன்னாள் விண்வெளி வீரர் ஜோசப் பி. ஆலன்.